PARTIJFINANCIERING VLAAMS BELANG: NIEUWE KLACHT INGEDIEND DOOR SP.A-SPIRIT EN FRANSTALIGEN 

Het Vlaams Belang verneemt dat de klacht om de financiële middelen van de partij af te nemen, opnieuw is ingediend bij de Raad van State. Voor het opstarten van de ‘droogleggingsprocedure’ volstaat het dat een minderheid (één derde van de twintig leden) van de Controlecommissie een klacht indient. De algemene vergadering van de Raad van State – voor de helft samengesteld uit Franstaligen – moet zich nu uitspreken over het intrekken van de partijdotatie. Voor de nieuwe klacht tegen onze partij krijgen de Franstaligen ditmaal de steun van Renaat Landuyt (SP.A) en Geert Lambert (Spirit). SP.A en Spirit lopen dus opnieuw aan het handje van de Franstalige partijen en laten zich daarbij inspireren door totalitaire regimes waar niet de kiezers, maar politieke tegenstanders oordelen over de aanvaardbaarheid van partijprogramma’s. Het Vlaams Belang blijft bij zijn stelling dat de huidige droogleggingsprocedure, waaraan álle traditionele partijen de voorbije jaren hebben meegewerkt en die voorziet dat Franstaligen mee kunnen oordelen over de financiële middelen van de Vlaams-nationale oppositiepartij, een regelrechte aanfluiting is van de principes van de democratische rechtsstaat.  

Zinloos geweld !!

 

. de Brusselse metro

07.05.2007 17.59u - Eind april werd een achtenveertigjarige man in het metrostation Delta in Oudergem het slachtoffer van een jeugdbende. De man ligt momenteel in coma in het ziekenhuis. De daders zijn “jongeren” uit Watermaal-Bosvoorde en Oudergem. Ze zijn gearresteerd, maar we weten niet of ze nog in voorarrest zitten. De media hebben aan deze overval niet veel aandacht besteed. Geweld in Brussel is helaas zo gewoon en zo banaal dat het nog maar nauwelijks nieuwswaarde heeft. Maar gisteren kreeg deze misdaad plots wel nieuwswaarde. Dat komt omdat VTM een filmfragment heeft uitgezonden waarop die overval met alle gruwelijke details te zien is. De opname, gemaakt door bewakingscamera’s, toont hoe vijf “jongeren” de man halfdood schoppen. Eerst laten ze hem struikelen. Als hij op de grond ligt, schoppen ze hem in zijn gezicht. Ze stelen zijn portefeuille en zelfs terwijl hij bewusteloos neerligt, blijven ze hem schoppen. Men ziet zelfs hoe een van de daders met beide voeten tegelijk op de rug van de man springt. Zelfs als de andere “jongeren” al wegwandelen, blijft één misdadiger nog op het slachtoffer schoppen en trappen. Minutenlang. Ja, het is gruwelijk beeldmateriaal. Het toont de rauwe, wrede werkelijkheid achter de steriele cijfers en statistieken. Het laat de moordenaars zien zoals ze werkelijk zijn: cynische beulen die zomaar voor de lol een mensenleven verwoesten. Dat filmfragment veroorzaakte een storm van verontwaardiging.

Maar vreemd genoeg was die verontwaardiging niet gericht tegen die sadistische beulen, en ook niet tegen het lakse Belgische justitiebeleid, maar tegen VTM. De federale politie stelde een pv wegens schending van het onderzoek en inbreuk op de privacy. Het parket zal een onderzoek tegen VTM beginnen. Ook de Brusselse verkeerspolitie stelde een pv op. Er woordvoerder van VTM beet goed van zich af: "Noem het bijna een noodkreet van de mensen die bij de MIVB werken. De agressie neemt toe, en toch verandert er niets aan de situatie. Deze agressie tart alle verbeelding, maar waarom krijgt het veiligheidspersoneel bij MIVB nog altijd niet meer middelen?" En waarom treedt justitie niet harder op tegen zulke jeugdbenden?

Met die juridische acties tegen VTM schiet men op de boodschapper, maar men probeert de boodschap te negeren. De spoorwegpolitie protesteerde tegen die uitzending, met het povere argument dat zo’n lynchpartij zelfs in de Brusselse metro uitzonderlijk was, en dat de filmopnamen een vertekend beeld gaven. Natuurlijk zijn deze beelden niet representatief voor de Brusselse metro. Niemand heeft dat ooit beweerd.

Maar nieuws bestaat nu eenmaal voor een groot deel uit feiten die hun nieuwswaarde juist krijgen doordat ze niet representatief zijn, maar in één of ander opzicht uitzonderlijk. De belangrijkste vraag die men zich bij een nieuwsbericht telkens opnieuw moet stellen is niet: “Is dat representatief?” Het is wel: “Is dit waar?” En de beelden die op dit filmfragment werden getoond, waren helaas geen fictie en geen manipulatie, maar ongefilterde, rauwe realiteit. Het soort realiteit dat de overheid krampachtig voor ons verborgen probeert te houden.

Verkiezingscolumn: Ongelijke wapens

15.05.2007 - Na het maandenlang volgehouden kluchtspel rond de compleet irrelevante vraag wanneer Yves Leterme officieel zou aankondigen kandidaat te zijn voor de verkiezingen van 10 juni, krijgen we nu een nieuwe bliksemafleider om de aandacht weg te houden van de échte problemen in dit land. De campagne mag niet in de eerste plaats gaan over de politieke en maatschappelijke uitdagingen die zich stellen en al evenmin over de programma’s van de verschillende partijen. De overheidszender VRT heeft de toon gezet en de andere media volgen: de verkiezingen moeten gaan over de keuze van de nieuwe premier. Wie wordt het, Yves, Guy, Johan, of zelfs Elio? Dat er in dit land absoluut geen rechtstreekse verkiezingen van de premier zijn, mag de pret daarbij niet drukken.

De bedoeling is immers duidelijk. Het Vlaams Belang – nota bene de grootste verkozen fractie in het Vlaams parlement – moet zoveel mogelijk uit de verkiezingscampagne geweerd worden. In twee van de belangrijkste debatten van de openbare omroep (in elk geval de uitzendingen waar de VRT zelf het meest publiciteit voor maakt) worden wij gewoon niet uitgenodigd. En in de uitzendingen waaraan wij wél mogen deelnemen mag het vooral niet gaan over criminaliteit- of vreemdelingenproblemen, absolute taboe-onderwerpen, en uiteraard ook nauwelijks over de Vlaams-Waalse problematiek. Nochtans wordt in heel de wereld de gelijke toegang tot de media voor alle politieke strekkingen als één van de belangrijkste voorwaarden beschouwd voor het rechtvaardig verloop van democratische verkiezingen. In Frankrijk is er zelfs een politiek onafhankelijke “Conseil supérieur de l’audiovisuel” die er tijdens verkiezingscampagnes streng op toeziet dat alle politieke strekkingen gelijkwaardig behandeld worden.

België zou deze democratietoets alvast niet doorstaan. Het gaat overigens niet enkel om de openbare omroep. Geen enkel dagblad in Vlaanderen aanvaardt advertenties van de politieke partij Vlaams Belang. Voeg daarbij dat de post heeft aangekondigd vanaf nu de politieke folders enkel nog allemaal bij mekaar in een “election pack” (de Belgische taal…) te bezorgen, en men ziet al dat de oppositiepartij bij uitstek wel met zeer ongelijke middelen moet strijden.

Voor een stuk zijn we dat natuurlijk wel gewoon, en ik weet ook wel dat we beschikken over de meest gemotiveerde en meest idealistische militanten die dag-in-dag-uit voor ons in de weer zijn en die ervoor zorgen dat we ondanks alles manifest in het straatbeeld aanwezig zijn. Maar toch mogen we de politieke discriminatie niet zomaar over ons heen laten gaan. We moeten op alle mogelijke wijzen protesteren tegen het weren van het Vlaams Belang uit de ‘premier-debatten’ op de VRT. En wat de betaalde publiciteit in de kranten betreft, heb ik gisteren de commerciële redacties laten weten desnoods via de rechtbank de publicatie van advertenties te zullen afdwingen.

Het gaat er niet om een onverstandige oorlog te voeren tegen de media. De politieke advertenties vallen trouwens manifest buiten alle redactionele verantwoordelijkheid. Het gaat er wel om dat wij vanwege de media voor onze kiezers evenveel respect vragen als voor de kiezers van andere partijen.